انجمن شاعران مرده

 بيوگرافي

ايرج جنتی عطايی در روز نوزدهم دی ماه سال 1325 ديده به جهان گشود.  او در دانشکده ی هنرهای دراماتيک تهران و در کالج چلسی دانشگاه لندن ، تئاتر و جامعه شناسی هنر خوانده است .

ايرج جنتی عطايی يکي از پيشروان ترانه ی نوين در ايران است ، و بسياری او را بهترين ترانه سرای ايران می نامند . او باشعور اجتماعی و سياسی بالا  در طول بيش از سی سال فعاليت در عرصه ترانه آثاری جاويدان و بی مانند را در تاريخ ترانه ی ايران خلق کرده است . 

او کار خود را در عرصه ترانه در اوايل دهه ی پنجاه آغاز کرد و از همان کارهای نخستين استعداد و توانايی خود را در ترانه سرايی به همگان نشان داد . او پس از آشنايی با "بابک بيات"  و ايجاد رابطه ای بسيار نزديک با او شروع به کار با او و آوازخوانان جوان کرد .

در سال 1351 جايزه ی ادبی "فروغ فرخزاد" را  به "خاطر ارزشهای هنری و اجتماعی در ترانه های ايرج جنتی عطايی و به خاطر کوشش های بي دريغ او در راه فزونی فکر و توسعه ی فرهنگ از طريق موسيقی" به  او تعلق يافت . اما او اين جايزه را به عنوان اعتراض به شيوه ی حاکم بر گزينش نامزدهای دريافت جايزه ، پس داد .

او در طول بيش از سی سال فعاليت در عرصه ی ترانه با بهترين آوازخوانان و آهنگسازان ايران همکاری داشته و توانسته با خلق اين آثار قلب ميليونها ايراني را در سراسر دنيا تسخير کند .

از جمله آوازخوانانی که او با آنان همکاری داشته ، مي توان به : ابراهيم حامدی (ابی) ، داريوش اقبالی ، گوگوش ، فرهاد ، فريدون فروغی ، ستار اشاره کرد .

ايرج جنتی عطايی علاوه بر ترانه در عرصه نمايشنامه نويسی و فيلمنامه نويسی ، که شايد عرصه ی اصلي فعاليت اوست ، نيز کارهايی ماندگار را از همان سالهای پيش از انقلاب انجام داد . او در طول اين سالها نيز فعاليت در اين عرصه را با جديت ادامه داده و به مدارج و جوايز بسياری در اين راه دست يافته است .

از جمله نمايشنامه هايي که او به رشته ی تحرير در آورده است می توان به :
فاخته ی دهان دوخته - پرومته در اوين ، رستمی ديگر ، اسفندياری ديگر ، پروانه ای در مشت و بازگشت اشاره کرد .

و از فيلمنامه های او مي توان به :
ترانه ممنوع ، دژخيم و در قفس کردن باد  اشاره کرد .

در پناه مولا علي

ARIA MANS